Portret van een legendarische motorreis door Zuid-Amerika die Che Guevara in zijn studententijd maakte met zijn vriend Alberto

Het is 1952. De 23-jarige student geneeskunde Ernesto (Gael García Bernal), die later beroemd zou worden als de revolutionaire Che Guevara, besluit samen met zijn vriend Alberto, een 29-jarige biochemicus, op reis te gaan door Zuid-Amerika. De twee stappen op Alberto's Norton 500 motorfiets en beginnen aan een avontuurlijke reis. De vrienden raken steeds verder verwijderd van hun vertrouwde leefomgeving, niet wetende wat er op hun pad zal komen. Wat volgt is een boeiende reis van acht maanden, waarin Ernesto en Alberto stuiten op een hoop kleurrijke figuren en vele memorabele gebeurtenissen meemaken waarmee een bewustwordingsproces op gang wordt gebracht dat hun latere politieke en sociale ambities zal bepalen.

'The Motorcycle Diaries' is gebaseerd op de dagboeken van Ernesto 'Che' Guevara en Alberto Granada over de avontuurlijke reis die de twee in hun studententijd maakten op een oude Norton 500 motorfiets uit 1939. De carrière van hoofdrolspeler Gael García Bernal is een stroomversnelling gekomen na zijn rollen in 'Amores Perros', 'Y tu mamá tambíen' en 'La mala educación'. 'The Motorcycle Diaries' werd geregisseerd door Walter Salles ('Central do Brasil') en toont veel mooie beelden voor van de prachtige Latijns-Amerikaanse landschappen. De film beleefde zijn wereldpremière met een uitermate goede ontvangst op het Sundance Film Festival van 2004.

Krachtig drama met onder meer Sandra Bullock en Matt Dillon, waarin de levens van een aantal inwoners van Los Angeles met elkaar in botsing komen Plot Een huisvrouw en haar echtgenoot die officier van justitie is. Een Iraanse winkelier. Twee rechercheurs die een relatie hebben. Een zwarte televisieregisseur en zijn vrouw. Een Mexicaanse slotenmaker. Twee autodieven. Een groentje bij de politie. Een echtpaar uit Korea van middelbare leeftijd. Allemaal wonen ze in Los Angeles en in de komende 36 uur zullen hun levens letterlijk en figuurlijk met elkaar in botsing komen...

Het drama 'Crash' geeft een provocerende kijk op de gecompliceerde problemen rondom de rassenconflicten in Amerika. Het is de eerste grote speelfilm van schrijver, producent en regisseur Paul Haggis, die eerder het script van Clint Eastwoods 'Million Dollar Baby' schreef. Hoofdrollen zijn voor Sandra Bullock ('Miss Congeniality'), Matt Dillon ('Wild Things'), Don Cheadle ('Hotel Rwanda'), Brendan Fraser ('The Mummy') en Thandie Newton ('M:I-2'). Crash heeft in 2006 drie Oscars in de wacht gesleept: Beste Film, Originele Script en Montage.

Penélope Cruz in een surrealistisch en komisch drama van Pedro Almodóvar over drie generaties vrouwen, waaronder een geest, in het hedendaagse Madrid

De jonge moeder Raymunda (Penélope Cruz) woont en werkt in Madrid. Haar oudere zus Sole heeft een illegale kapsalon en is alleenstaand sinds haar man ervandoor ging met een cliënt.
Wanneer ze vanuit hun geboortedorp La Mancha bericht krijgen dat hun tante is overleden, gaat Sole naar de begrafenis. Raymunda heeft wel wat anders aan haar hoofd, want dochter Paula heeft zojuist haar man doodgestoken met een mes. Om Paula te beschermen, probeert Raymunda de moord geheim te houden, met alle complicaties van dien. Ondertussen komt Sole tot een andere merkwaardige ontdekking: de geest van haar overleden moeder Irene waart rond in La Mancha en besluit mee terug te komen naar Madrid om het een en ander uit het verleden recht te zetten.

Na de wat zwaardere drama's 'Todo sobre mi madre' ('All About My Mother'), 'Hable con ella' en 'La mala educación' is de film 'Volver' letterlijk en figuurlijk een terugkeer van de Spaanse filmmaker Pedro Almodóvar naar het lichtere werk, in de trant van zijn klassieker 'Women on the Verge of a Nervous Breakdown' uit 1988. Zoals zoveel films van Almodóvar is 'Volver' moeilijk onder één noemer te plaatsen. De film is komisch, dramatisch en surrealistisch tegelijk, en heeft een verhaallijn die zich niet laat vangen in één alinea. Het is de derde keer dat de Spaanse actrice Penélope Cruz, die inmiddels een behoorlijke carrière in Hollywood heeft opgebouwd, in een film van Almodóvar te zien is.

Klik hier voor programma 1 van festival Italia
Klik hier voor programma 2 van festival Italia

Kirsten Dunst als de jonge Oostenrijkse prinses Marie Antoinette die koningin van Frankrijk werd, in dit biografische kostuumdrama van Sofia Coppola

De Oostenrijkse prinses Marie-Antoinette (Kirsten Dunst) trouwt in 1770 op jonge leeftijd met Lodewijk XVI (Jason Schwartzman) en belandt zo op het hof van Versailles. Wanneer haar onverschillige echtgenoot een paar jaar later de troon van zijn vader (Rip Torn) bestijgt, wordt Marie-Antoinette koningin van Frankrijk. Vanwege haar IOostenrijkse afkomst is ze echter niet populair onder de bevolking. Zo zou ze een slechte invloed hebben op de leden van het Franse hof en vele schandalen op haar naam hebben staan.

'Marie-Antoinette' is na 'The Virgin Suicides' en 'Lost in Translation' de derde film van Sofia Coppola.
Het scenario voor dit biografische kostuumdrama baseerde ze op het boek 'Marie Antoinette: The Journey' van Antonia Fraser, waarin de befaamde koningin wordt neergezet als een menselijk figuur, een jong meisje dat op de verkeerde plaats in de verkeerde tijd is beland. 'Marie-Antoinette' werd opgenomen in het paleis van Versailles en Coppola mocht zelfs filmen in de spiegelzaal, die ten tijde van de opnames in restauratie was. Voor de hoofdrol greep Coppola terug op de ster uit haar debuutfilm, Kirsten Dunst. Andere rollen zijn voor Jason Schwartzman (ook lid van de Coppola familie), Rip Torn, Asia Argento en Steve Coogan.

Gedetailleerde documentaire die een persoonlijk beeld geeft over de revolutionaire dansgroep Ballets Russes.

In 1909 vormt Serge Diaghilev de balletgroep Ballet Russes uit een groep Russische vluchtelingen die nooit in Rusland hebben gedanst. Tijdens de voorspoedige jaren 30 en 40 toerde Ballets Russes door de Verenigde Staten. Later splitst het gezelschap zich op in twee rivaliserende dansgroepen. In de jaren 50 en 60 stevent Ballets Russes af op een onvermijdelijke ondergang door stijgende kosten, groeiende ego's, competitie van buiten en intern wanbeleid.

De documentaire 'Ballets Russes' vertelt over de geschiedenis van de gelijknamige dansgroep. Sappige en anekdotische interviews met de voormalige sterren geven de moderne kijker een uniek tijdsbeeld. Ballets Russes werkte samen met legendarische namen. Niet alleen befaamde choreografen zoals Balanchine en Massine waren betrokken bij de groep, maar ook bekende kunstenaars als Matisse, Dali en Picasso werkten voor de revolutionaire dansgroep. Om over componisten als Claude Debussy en Igor Stravinsky maar te zwijgen. Wereldsterren als Alicia Markova, Irina Baranova, Michel Platt halen boeiende herinneringen op. Velen onder hen zijn nu tachtig of negentig maar zijn nog steeds actief in de balletwereld.

Franse thriller van meestercineast Claude Chabrol met Isabelle Huppert als een onderzoeksrechter wiens zware baan druk legt op haar privéleven

Onderzoeksrechter Jeanne Charmant-Killman (Isabelle Huppert) komt aan het hoofd te staan van een onderzoek naar dubieuze geldstromen bij een belangrijke industriële groep. Naarmate haar enquête vordert, groeit haar invloed en macht binnen de Franse industriële en politieke elite. Ze wordt ook gepromoveerd. Maar Killmans werk legt eveneens een enorme druk op haar relatie. Twee vragen dringen zich op: hoever ga je in het nastreven van macht zonder ten onder te gaan aan een nog grotere? En hoe goed kan een mens de honger naar macht weerstaan?

De Franse cineast Claude Chabrol maakt sinds eind jaren vijftig films. Chabrol, een meester in de misdaadthrillers, geldt samen met François Truffaut, Jean-Luc Godard en Eric Rohmer als grondlegger van de nouvelle vague. Met actrice Isabelle Huppert werkte hij voor het eerst in 1978 toen zij de titelrol vertolkt in 'Violette Nozière'. Er volgden hoofdrollen in films als 'Une affaire de femmes', 'Madame Bovary' en 'La Céremonie'. 'L' Ivresse du pouvoir' is de achtste film van Chabrol waarin Huppert te zien is.
Andere rollen zijn voor François Berléand ('Les Choristes') en de beroemde Franse zanger en acteur Patrick Bruel.

Wolfgang Amadeus Mozart is onbetwist een van de grootste genieën aller tijden. Voordat hij op vijfendertigjarige leeftijd overleed, had hij al meer dan zeshonderd composities gemaakt en opera's als Don Giovanni, Cosi fan Tutte en Die Zauberflöte. Zijn turbulente levensverhaal is verwerkt tot talloze biografieën en in zijn geboorteland Oostenrijk wordt hij nog dagelijks geëerd. Vooral sinds de speelfilm Amadeus, die in 1985 acht oscars won, is het beeld ontstaan van een geniaal, maar onvolwassen wonderkind dat eenzaam aan zijn eind kwam.
Verrassend genoeg, werd er nooit eerder een lange documentaire gemaakt over het leven en werk van Mozart. Regisseur Phil Grabsky, die eerder biografische films maakte over Muhammad Ali en Julius Caesar, trad daarom ter gelegenheid van Mozart's 250e geboortejaar letterlijk in voetsporen van de componist en ging op ontdekkingsreis naar het ware verhaal achter de Hollywood-mythe.

Aan de hand van brieven van familieleden, vrienden en Mozart zelf gunt filmmaker Phil Grabsky ons een kijkje in het complexe leven van de componist. Een uniek project, waarvoor hij samenwerking zocht met toonaangevende orkesten en operahuizen.
Grabsky vertelt het levensverhaal van Mozart als een spannende detective, een reis van 25.000 mijl in de voetsporen van Mozart, door het hart van het oude Europa, op zoek naar het genie.

Docu-drama uit Mongolië over een nomadenfamilie die met een bijzonder muzikaal ritueel een kamelenmoeder probeert te verenigen met haar verstoten

In de Gobi woestijn van Zuid-Mongolië helpt een nomadenfamilie bij de geboorte van een aantal nieuwe kamelen. Een van de kamelenmoeders baart na een zware bevalling een zeldzaam wit kalf, maar direct na de geboorte verstoot ze haar eigen jong en weigert het te voeden. De nomaden proberen moeder en baby met elkaar te verenigen, maar niets lijkt te helpen. Ten einde raad gaan ze op zoek naar een muzikant, een traditionele vioolspeler, voor een bijzonder ritueel met folkoristische muziek en gezang.

'The Story of the Weeping Camel' is een deels (na)gespeelde documentaire van de regisseurs Luigi Falorni en Byambasuren Davaa, waarin ethnisch drama en natuurfilm naadloos in elkaar overvloeien. Dit internationale project is even authentiek als ontroerend en toont de Mongoolse nomaden in hun dagelijks leven. Hoe primitief er ook geleefd mag worden, Westerse invloeden als de televisie blijken zelfs in de Gobi woestijn een gemeengoed te zijn geworden.

Humoristische tragikomedie uit 1996 van Mike Leigh

Secrets and lies was dit jaar de grote winnaar op het Filmfestival van Cannes. Regisseur Mike Leigh mocht de Gouden Palm in ontvangst nemen en hoofdrolspeler Brenda Blethyn werd onderscheiden als beste actrice. Ook met deze film geeft Leigh weer een indringende kijk op het leven van gewone mensen in de Britse samenleving. Dat een groot deel van de film de toonzetting heeft van een aangrijpende documentaire, is vooral te danken aan de maandenlange repetities waaraan Leigh zijn cast onderwierp. "Ik begin pas met de opnamen als alle acteurs door en door vertrouwd zijn met de personages die ze spelen."

In SECRETS AND LIES gaat het vooral om de relatie tussen twee vrouwen: Cynthia en Hortense. Cynthia is een enigszins labiele, blanke vrouw van middelbare leeftijd. Als zij wordt opgeschrikt door een telefoontje van Hortense, haar zwarte dochter die ze lang geleden aan adoptie-ouders heeft afgestaan, durft ze de confrontatie aanvankelijk niet aan. Als het later toch tot een ontmoeting tussen moeder en dochter komt, brengt dat emotionele schokgolven teweeg die ook het leven van de andere familieleden in beroering brengt. Uiteindelijk blijkt dat iedereen wel iets voor elkaar te verbergen heeft.

Duitse komedie over drie wereldverbeteraars die de rijkelui duidelijk willen maken dat ze te veel geld hebben en dat de vette jaren voorbij zijn.

Jan (Daniel Brühl) en Peter maken naam als mysterieuze daders van geweldloze acties waarmee duidelijk wordt dat de vette jaren achter ons liggen. Jule, Peters vriendinnetje krijgt van Jan te horen wat ze 's avonds stiekem doen. Jule denkt namelijk dat ze illegaal posters plakken, maar de twee wereldverbeteraars verplaatsen meubels in villa's. Ze stelen dan niks, maar ze laten de boodschap "De vette jaren zijn voorbij" of "U hebt te veel geld" achter. Jule heeft op haar beurt weer een geheim; ze zit diep in de schulden omdat ze de dure bak van een zakenman heeft aangereden. Jan en Jule besluiten hierop het huis van de zakenman onder handen te nemen.

De Duitse komedie 'The Edukators' staat in haar eigen land beter bekend als 'Die Fetten Jahre sind vorbei'. De Oostenrijkse regisseur Hans Weingartner werd met 'The Edukators' genomineerd voor een Gouden Palm in Cannes. Hoofdrolspeler Daniel Brühl werd in 2003 internationaal bekend met de hit 'Good Bye, Lenin!', waarmee Brühl een European Film Award won voor 'Beste acteur'. Een jaar later was hij te zien in 'Liebe in Gedanken'. Ook de andere twee hoofdrolspelers uit 'The Edukators' zijn veelbelovende nieuwkomers: Julia Jentsch won de Bavarian prijs voor Beste Nieuwe Talent 2004 en de Kroatische Stipe Erceg ontving de prestigieuze Max Ophüls Prijs voor Beste Jonge Acteur in 'Yugotrip'. Filmfocus Recensie

Jule is een links-gëorienteerde, politiek bewuste Berlijnse. In de binnenstad deelt ze pamfletten uit en wijst ze voorbijgangers op de sociale misstanden in de wereld. Deze komen volgens haar voort uit de louter op winst gerichte bedrijfsstrategieën, waaraan enige menselijkheid vreemd is.

Ook haar vriend Peter laat zich niet onbetaamd. Samen met zijn jeugdvriend Jan breekt hij 's nachts in bij dure villa's. Ze stelen echter niets, maar herschikken het meubilair. Alle stoelen van het huis op een stapel, de stereo in de koelkast en de porceleinen beeldjes in de w.c.-pot. Ze laten briefjes achter met de tekst 'Die fetten Jahre sind vorbei' of 'Sie haben zu viel Geld'.

Wanneer Peter in Barcelona verblijft, worden Jule en Jan verliefd. Zij haalt Jan over om in te breken bij de zakenman Hardenberg, bij wie Jule een lopende schuld heeft van bijna een ton omdat ze onverzekerd bij een ongeluk met zijn auto betrokken is geweest. Ze zetten zijn huis op z´n kop, maar als ze later terugkomen, betrapt Hardenberg het tweetal op heterdaad.

Met hulp van de inmiddels teruggekeerde Peter ontvoeren ze Hardenberg en houden ze zich schuil in een berghut. De drie worden door de confrontatie met de overtuigingen van de gewezen idealist gedwongen om zich te bezinnen op hun politiek-maatschappelijke ideologieën en ideeën over liefde en vriendschap. Hoe dichter ze bij elkaar komen, des te sterker komen de onderlinge relaties onder druk te staan.

Lola's vriendje Manni heeft zich in de nesten gewerkt binnen het criminele circuit. Binnen 20 minuten moet Lola aan 100.000 mark zien te komen om zijn leven te redden. De tijd dringt. Lola rent.

Manni heeft een plastic tas met 100.000 mark laten liggen in de metro. Dit bedrag moest hij als koerier afleveren bij een gevaarlijke crimineel. In paniek belt hij vanuit een telefooncel zijn vriendin Lola op. Samen hebben ze twintig minuten de tijd om aan het enorme geldbedrag te komen, of anders zal Manni het niet meer na kunnen vertellen.

Met de snelheid en de karakteristiek van een computergame rent Lola door Berlijn, alle obstakels op haar weg ontwijkend. Gesteund door een pulserende technotrack - mede gecomponeerd door de regisseur - en een razendsnelle montage wordt de kijker meegesleurd in een race tegen de klok. Het doel van het spel is duidelijk. En als je af bent, begin je gewoon opnieuw. Toch?

De Nederlandse films 'Wilde Mossels' en 'Lek' zijn in het buitenland in de prijzen gevallen. Op het Internationale Filmfestival in Moskou heeft Erik de Bruins 'Wilde Mossels' een speciale oorkonde ontvangen van de filmcritici. 'Wilde Mossels' was de enige Nederlandse inzending en kreeg vorig jaar in eigen land de persprijs op het Filmfestival in Utrecht.

Geslaagd Zeeuws drama waarin twintiger Leen, gespeeld door Fedja van Huet, een weg uit zijn hopeloze bestaan probeert te vinden.

Leen woont samen met zijn boezemvrienden Daan en Jacob, een import Zeeuw, in een vissersdorpje op een Zeeuws eiland. De gemeenschap zit vastgeroest in normen en tradities. Er wordt van Leen verwacht dat hij het bedrijf van zijn stiefvader overneemt, maar als Leen een Ierse man ontmoet neemt hij het besluit zijn leven in eigen handen te nemen; hij wil naar Ierland.

Na een aantal korte films gemaakt te hebben is 'Wilde Mossels' de eerste lange speelfilm van Erik de Bruyn. De Bruyn bracht zijn jeugd door in Zeeland en studeerde vervolgens in de randstad. Hiermee is het onderwerp van zijn debuut niet vreemd: 'jonge ambitieuze mensen die meer willen in het leven'. In de hoofdrollen verschijnen Fedja van Huët als motorduivel Leen en Frank Lammers en Freek Brom als zijn boezemvrienden.

De jongens Leen, Daan en Jacob wonen met zijn drieën in een vissersdorp in Zeeland. De toekomst lijkt voor hen uitgestippeld. Leen wordt geacht zijn stiefvader op te volgen als leider van de scheepswerf en Daan werkt op een vissersboot. Alleen Jacob heeft een andere toekomstvisie: hij neemt de band waarin hij speelt erg serieus en wil graag naar het conservatorium in 'de grote stad'.

Jacob is sowieso een beetje een buitenbeentje. Hij is een zogenaamde 'import-Zeeuw', niet in Zeeland geboren. Ook is hij de enige van de groep die geen motor rijdt, maar brommer. Als Leen tegen Daan op de motor raced komt Leen een zonderlinge Ierse man tegen met autopech. Leen helpt hem met het oplossen van zijn problemen en drinkt in zijn auto een biertje. De man vertelt hem over zijn vrije leven en het schone Ierland. Hierop neemt Leen een besluit: hij wil weg uit Zeeland, hij wil naar Ierland.

Dat gaat natuurlijk niet zomaar en als Leen zijn plannen openbaart, krijgt hij behoorlijk wat tegenwerking vanuit zijn omgeving. Vooral zijn moeder is bang alleen te zijn en klampt zich aan hem vast. In haar ongeluk misplaatst ze haar moederliefde en ontstaat er bijna een incestueuze relatie. Ook Leen's vriend Daan snapt niets van zijn plannen, 'je hebt alles toch hier, wat wil je nog meer?'.

Leen is al geruime tijd verliefd op Janine, een plaatselijk meisje dat in de stad studeert om verpleegster te worden. De liefde is wederzijds, maar zodra Leen voorstelt samen naar het buitenland te vertrekken deinst ze terug. Afgeschrokken rent ze weg, recht in de armen van Daan. Ook Jacob lukt het niet de ware Jacoba in Zeeland te vinden. Hij wordt verliefd op de mooie Iranese Atash, maar zij breekt zijn hart als ze verhuist.

Komedie over twee fast-food restaurants, een gefrustreerde filmmaker, de beste commercial ooit, verboden liefde en de aloude Turks-Griekse rivaliteit

De jonge Duits-Turkse Ibo is een grote fan van Bruce Lee en zijn enige wens is om de allereerste Duitse Kung-Fu-film te maken. Om alvast wat te oefenen besluit hij te beginnen met een reclamespotje voor de dönerzaak van zijn oom. Dit wordt een doorslaand succes en Ibo wordt plotseling de ster van zijn buurt. Maar dan wordt zijn vriendin Titzi zwanger. Ibo's vader wil niks meer met hem te maken hebben omdat Titzi niet Turks is. En omdat Ibo zich totaal niet aan het voorbereiden op het vaderschap, laat ook Titzi hem vallen. Ondertussen biedt hij een rivaliserende Griekse restauranthouder zijn diensten aan. Wanneer dan ook nog de buurtmaffia zich mengt in de affaire, krijgt Ibo eindelijk de gelegenheid zijn Kung-Fu talenten te benutten.

Na het succes van 'Shouf shouf habibi!' en 'Het schnitzelparadijs' komt ook vanuit de Duitse cinema een multiculturele komedie. In een vlot tempo en in een humoristische stijl vertelt regisseur Anno Saul over de botsing van verschillende culturen in een levendige wijk in Hamburg. Producent Ralph Schwingel schreef ook het scenario van dit Romeo en Julia-achtige verhaal, daarbij onder meer geholpen door Fatih Akin, de regisseur van het bekroonde drama 'Gegen die Wand'. Hierin was ook Güven Kiraç te zien, die in 'Kebab Connection' de rol van Ibo's vader Mehmet speelt.

Bekroond filmdebuut van Miranda July.
De vrijgezelle schoenenverkoper Richard is vader van twee zoons. Hij weet altijd het onberekenbare op te vangen. Maar wanneer de spontane kunstenares Christine in zijn leven komt, raakt hij in paniek. Christine is een videokunstenares, die een speciale taxi voor ouderen bestuurt. Terwijl Richards jongste zoon Robby een mysterieuze dame ontmoet via het internet, wordt de 14-jarige broer Peter als proefkonijn gebruikt door twee meisjes uit de buurt die oefenen voor hun huwelijkse plichten. Ze zijn allemaal op zoek naar liefde en vriendschap.

'Me and You and Everyone We Know' is de debuutfilm van performance artist Miranda July, die ereldwijd lovend werd ontvangen en al vele prijzen won. Alleen al tijdens het Film Festival van Cannes in 2005 won de film de Grand Prix van La Semaine Internationale de la Critique, de Young Critic Award en de Caméra d'Or. July speelt tevens de rol van Christine. In 'Me and You and Everyone We Know' komen humor, romantiek en drama op originele wijze samen. Het is een poëtische en indringende observatie van hoe mensen worstelen met het aangaan van relaties in een geïsoleerde en hedendaagse wereld. Dat gebeurt op een luchtige hilarische en herkenbare wijze.

Benigno (Javier Cámara) is verpleger en verzorgt Alicia (Leonor Watling), de vrouw van zijn dromen, die in een coma ligt. Marco (Dario Grandinetti) is verliefd op Lydia (Rosario Flores), een vrouwelijke stierenvechter die tijdens het uitoefenen van haar beroep eveneens in een coma raakt. Maar waar Marco geen manier vindt om met de situatie om te gaan omdat hij niet weet hoe hij met een comapatiënt moet communiceren, daar heeft Benigno voor het eerst het gevoel dat hij leeft omdat hij voor het eerst een vrouw liefheeft. En hoewel de vrouw van zijn leven evenveel tekenen van bewustzijn vertoont als een geranium, heeft Benigno het idee dat de liefde die hij voor haar voelt wederzijds is en dat ze een volwaardige relatie hebben.

In de jaren '70 van de vorige eeuw probeerde Pedro Almodóvar in zijn films met veel succes tegen de zedige schenen van het Spanje van Franco te schoppen. En tot in de jaren '90 bleef hij zijn films tjokvol travestieten, fetisjisten en seksueel gestoorden proppen. Langzamerhand ging hij steeds meer op zoek naar oprechte emoties. Een zoektocht die resulteerde in een Oscar voor 'Todo Sobre mi Madre' ( 'All About my Mother', 1999) en die zijn voorlopige hoogtepunt kent in 'Hable Con Ella'. Ook in 'Hable Con Ella' zit nog wel een sneer naar het katholicisme en er blijft ruimte voor hilariteit, maar het zijn de tedere momenten die nog dagen na het zien van deze film voor aanvallen van kippenvel.

De 19-jarige bendeleider Tsotsi (straattaal voor 'crimineel') is zonder ouders opgegroeid in een sloppenwijk bij Johannesburg. Zijn verleden en zijn echte naam heeft hij compleet verdrongen. Tsotsi houdt totaal geen rekening met de gevoelens van anderen en kent geen mededogen. Daar komt verandering in wanneer hij op de achterbank van een gestolen auto een huilende baby ontdekt. Voor het eerst ervaart hij iets anders dan alleen zelfbehoud en besluit hij de zorg voor het kind op zich te nemen. Al snel beseft hij dat-ie het niet alleen kan. Hij dwingt de jonge alleenstaande moeder Miriam om 'zijn' baby de borst te geven. In eerste instantie is Miriam doodsbang voor Tsotsi, maar wanneer hun relatie inniger wordt, onthuld Tsotsi zijn verleden.

De Engelse co-productie 'Tsotsi' is een Zuid-Afrikaans misdaaddrama, geregisseerd door Gavin Hood. Onder de rauwe klanken van 'Kwaito' muziek (Afrikaanse hip-hop) schetst hij een portret van een stereotiepe jongeman uit de ghetto's van Johannesburg, die een gewelddadig en roekeloos leven leidt. 'Tsotsi' heeft al diverse prijzen ontvangen op internationale filmfestivals in Edinburgh, Toronto en Los Angeles. De film was bovendien genomineerd voor een Golden Globe en kreeg als klap op de vuurpijl de Oscar in de categorie Beste Buitenlandse Film.

Bekroond filmdebuut van Miranda July over een eenzame vrijgezelle vader die ontregeld wordt door een excentrieke videokunstenares

De vrijgezelle schoenenverkoper Richard is vader van twee zoons. Hij weet altijd het onberekenbare op te vangen. Maar wanneer de spontane kunstenares Christine in zijn leven komt, raakt hij in paniek. Christine is een videokunstenares, die een speciale taxi voor ouderen bestuurt. Terwijl Richards jongste zoon Robby een mysterieuze dame ontmoet via het internet, wordt de 14-jarige broer Peter als proefkonijn gebruikt door twee meisjes uit de buurt die oefenen voor hun huwelijkse plichten. Ze zijn allemaal op zoek naar liefde en vriendschap.

'Me and You and Everyone We Know' is de debuutfilm van performance artist Miranda July, die ereldwijd lovend werd ontvangen en al vele prijzen won. Alleen al tijdens het Film Festival van Cannes in 2005 won de film de Grand Prix van La Semaine Internationale de la Critique, de Young Critic Award en de Caméra d'Or. July speelt tevens de rol van Christine. In 'Me and You and Everyone We Know' komen humor, romantiek en drama op originele wijze samen. Het is een poëtische en indringende observatie van hoe mensen worstelen met het aangaan van relaties in een geïsoleerde en hedendaagse wereld. Dat gebeurt op een luchtige hilarische en herkenbare wijze.

Als de Duitsers in 1940 Nederland binnenvallen, beseffen Erik Lanshof (Rutger Hauer) en Guus LeJeune (Jeroen Krabbé) dat hun onbezorgde studententijd voorbij is en dat de oorlog nu ook hen aangaat. Al snel raken ze betrokken bij spionage- en verzetsactiviteiten tegen de Nazi's, terwijl hun omgeving steeds gevaarlijker wordt doordat niemand meer te vertrouwen is en zelfs vrienden en bekenden overlopen naar de vijand. Via een verzetsgroep die een geheime radioverbinding met Engeland onderhoudt, komt Erik uiteindelijk in Londen terecht, waar hij Koningin Wilhelmina ontmoet.

'Soldaat van Oranje' van Paul Verhoeven was in 1977 de grootste en duurste Nederlandse speelfilm ooit en werd in binnen- en buitenland enthousiast ontvangen. De film is gebaseerd op het gelijknamige autobiografische boek van Erik Hazelhoff Roelfzema, die in de oorlog als echte Soldaat van Oranje inderdaad opklom van verzetsstrijder tot rechterhand van de Koningin. Rob Houwer tekende voor de productie en Verhoevens vaste scenarist Gerard Soeteman werkte mee aan het filmscript.

Ruy en Tito zijn twee jonge Cubaanse muzikanten. Ze dromen ervan om hun heil buiten Havana te zoeken en beroemd te worden. Ruy woont samen en heeft twee kinderen, maar de relatie met zijn vriendin Caridad staat op een laag pitje. Tito woont bij zijn oma.
De beide ambitieuze muziekanten leren twee Spaanse producenten kennen die in Cuba op zoek zijn naar nieuw talent. Ruy en Tito krijgen de kans om hun dromen waar te maken, maar hun vriendschap komt zwaar onder druk te staan.

De Spaanse regisseur Benito Zambrano is bekend van zijn eerste film Solas uit 1999. 'Habana Blues' is pas zijn tweede film en is genomineerd voor de belangrijkste Spaanse filmprijs: de Goya Award. De film wordt ondersteund door een vernieuwende Cubaanse soundtrack. Er is meer dan Buena Vista Social Club en Habana Blues bewijst dat!

Pers Quote: Habana blues
"Habana blues is een lichtvoetige film over artistieke en politieke integriteit, waarbij de situatie op Cuba niet mooier wordt voorgesteld dan ze is."
Bron: Jos van der Burg - Het Parool

Pers Quote: Geen rumba, wel andere Cubaanse clichés
"Cuba is meer dan rum, sigaren, zon en strand bij Zambrano. Ook de oude mannetjes die de rumba spelen ontbreken. En toch zit Habana Blues boordevol clichés en stereotypen."
Bron: Jan Pieter Ekker - De Volkskrant

De eenmalige tenniskampioen Chris Wilton (Jonathan Rhys Meyers) was er al aan gewend dat alles in zijn leven net niet wilde lukken. Maar wanneer hij bevriend raakt met Tom Hewett en vervolgens trouwt met diens zuster Chloe, worden er deuren geopend naar geld en succes. Chris zou tevreden zijn geweest, als hij niet als een blok gevallen was voor Toms bloedmooie en sensuele verloofde Nola (Scarlett Johansson). Haar aantrekkingskracht verandert in een ware obsessie die hem dwingt een cruciale beslissing te nemen. Nu staat zijn hele leven op het spel en kan hij alleen maar hopen dat het geluk hem niet nóg een keer in de steek zal laten.

Met 'Match Point' begeeft veteraan Woody Allen zich op het vlak van de thriller. Wat tevens ongewoon is voor de regisseur, is dat het verhaal zich niet in zijn thuishaven New York afspeelt maar geheel gesitueerd en gefilmd werd in Engeland. De film beleefde zijn wereldpremière op het Film Festival van Cannes in 2005. 'Match Point' gaat over ambitie, obsessie, verleiding naar rijkdom en de vaak de botsende relatie tussen liefde en seksuele passie. De geluksfactor blijkt hierbij een grote rol te spelen. Hoofdrollen zijn voor Scarlett Johansson ('Lost in Translation') en Jonathan Rhys Meyers ('Bend it Like Bechkam').

Mensen durven niet te erkennen hoe zwaar de geluksfactor meeweegt in hun levensloop, omdat ze daarmee toegeven hoe weinig invloed ze zelf werkelijk hebben. Tennisser Chris Wilton (Jonathan Rhys Meyers) windt er dan ook geen doekjes om: hij heeft liever geluk in het leven dan dat hij een goed mens is. Als de bal op het net stuitert kan hij aan beide kanten neervallen. Maar is geluk ook af te dwingen, of zijn we overgeleverd aan de goden?

Als tennisser lukte het Wilton niet om aan te haken bij de wereldtop, maar de sport bood hem wel wat hij nodig had: een ontsnapping aan het arbeidersgezin waarin hij opgroeide. Ook na zijn professionele sportcarrière is zijn ambitie er niet minder om geworden. Als tennisleraar raakt hij bevriend met de zeer welgestelde Tom Hewett, die een deur opent naar nog meer geld en succes. Toms zus Chloe is namelijk erg gecharmeerd van Chris en al snel heeft hij zijn plaats binnen de familie zekergesteld. Vader biedt hem een goede baan aan en zelfs de kritische moeder is over Chris te spreken.

Eind goed, al goed. Totdat Toms bloedmooie en sensuele verloofde Nola (Scarlett Johansson) ten tonele verschijnt. Chris valt als een blok voor deze jonge Amerikaanse actrice en begint een gepassioneerde affaire met haar. Het riskante spel dat Chris speelt, dwingt hem uiteindelijk tot het nemen van een beslissing. Weegt de bevrediging van zijn lustgevoelens wel op tegen het rijke leventje waaraan hij inmiddels gewend is geraakt?

Hoewel Rhys Meyers een ijskoude kikker neerzet, voor wie je weinig tot geen sympathie kunt opbrengen, ben je toch tot op zekere hoogte met het lot van deze opportunist begaan. Tot het einde toe blijft de grote vraag aan welke kant van het net de bal terecht komt. Chris Wilton kan alleen maar hopen dat het geluk met hem is en er niet zoiets als goddelijke gerechtigheid bestaat. Het geluk zal hem in ieder geval zeker niet tot een goed mens maken.

Na een aantal rechttoe rechtaan komedies en de stijloefening 'Melinda & Melinda', keert regisseur Woody Allen volgens velen terug naar 'zijn oude vorm'. Daarmee wordt dan vooral gedoeld op 'Crimes and Misdemeanors', waarvan 'Match Point' nog het meeste weg heeft. Alleen ontbreekt deze keer wel de humor en dat onderscheidt dit weliswaar goed doortimmerde drama van Allens ware meesterwerk uit 1989.

Op een enkel uitstapje naar Parijs na, bleef Woody Allen altijd in en om zijn thuisbasis New York filmen. Met 'Match Point' heeft hij echter een nieuwe wereldlokatie te pakken: Londen. De Engelse hoofdstad leent zich uitstekend voor prachtige beelden en ook het werken is Allen er kennelijk erg goed bevallen. Actrice Scarlett Johansson is een nieuwe muze geworden van de New Yorker, want zij zal tevens in Allens nieuwste film 'Scoop' te zien zijn, die eveneens opgenomen werd in Londen. En met een beetje geluk is die film niet alleen van dezelfde kwaliteit als 'Match Point' maar zal hij ook een vleugje van Woody Allens humor bevatten.tekst:Jasper van Oosten

Om de Aboriginal stammen meer en meer te schikken naar de westerse beschaving werden op grote schaal kinderen met geweld weggerukt uit hun families en ondergebracht bij blanke gezinnen. De drie Aboriginal meisjes Molly, Daisy en Grace uit Jigalong worden onderworpen aan deze afschuwelijke wet. Maar de drie weigeren zich neer te leggen bij hun vreselijke lot en ontvluchten het blanke gezin waar ze zijn ondergebracht. De weg terug naar Jigalong is een lange, gevaarlijke tocht van ruim 2400 kilometer door de ongenaakbare woestijn. Met de autoriteiten op hun hielen trotseren de meisjes hitte, honger en vermoeidheid.

In de jaren dertig van de vorige eeuw werden in Australië veel inheemse kinderen met geweld ontrukt aan hun families om te worden ondergebracht bij blanken die hen moesten opvoeden volgens de regels van de blanke samenleving. De manier waarop deze aboriginal kinderen werden behandeld was ontstellend. Met 'Rabbit-Proof Fence' keert regisseur Philip Noyce ('Patriot Games', 'The Saint') terug naar zijn geboortegrond en onthult hij een van de duisterste geheimen van de geschiedenis van Australië.

De jonge Palestijnse Khaled en Said zijn al bevriend sinds hun kindertijd en worden 'uitverkoren' om een zelfmoordaanslag in Tel Aviv uit te voeren. Na een laatste avond met hun familie, van wie ze geen afscheid mogen nemen, vertrekken ze met bommen op hun lichaam naar de grenspost. Maar de operatie loopt niet helemaal volgens plan en de twee vrienden verliezen elkaar uit het oog. Beiden worden hierdoor gedwongen hun eigen keuzes te maken over hun verdere bestemming. Khaled raakt ervan overtuigd dat een bomaanslag niet juist is, maar Said laat zich niet van zijn moorddadige missie weerhouden, zelfs niet door Suha, het meisje dat verliefd op hem is.

Gouden Kalfwinnaar 'Paradise Now' behaalde in februari 2005 al drie prijzen op het Film Festival van Berlijn, waaronder de filmprijs van Amnesty International. In 2006 won 'Paradise Now' een Golden Globe voor Beste Buitenlandse Film. De regisseur van 'Paradise Now' is de Nederlands-Palestijnse filmmaker Hany Abu-Assad. Hij maakte eerder onder andere andere 'Het 14e kippetje', 'Nazareth 2000' en 'Rana's Wedding'. De opnames van 'Paradise Now' vonden plaats in Nablus, een plaats in Israël waar regelmatig gevochten wordt. Er zijn geen slachtoffers gevallen onder de crew, maar ze moesten wel regelmatig de opnames stoppen, omdat ze anders in een vuurgevecht zouden komen.

David (Rush) wordt van jongs af aan gedomineerd door zijn vader. Als hij een beurs krijgt om in Amerika piano te studeren, verbiedt zijn vader dat. Wanneer David opnieuw de kans krijgt om in het buitenland te gaan studeren, breekt hij met zijn familie en gaat studeren in London bij een professor, Cecil Parks (Gielgud). Deze professor herkent in David een muzikaal genie. Toch kan David de scheiding met zijn familie bijna niet verdragen en zijn leven wordt steeds gecompliceerder. David krijgt een zenuwinzinking en keert terug naar Australië. Hier ontmoet hij Gillian (Redgrave), waardoor zijn leven eindelijk een andere wending krijgt.

Elke winter gaan de keizerpinguïns in Antarctica op een lange reis. Eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming begint de paring, waarna de vrouwtjes een ei leggen. Daarna keren de vrouwtjes terug naar de oceaan om aan te sterken. De mannetjes blijven achter om de eieren uit te broeden. Na twee maanden komen de eieren uit. De vrouwtjes keren terug om de kuikens van eten te voorzien. Vanaf dat moment draaien de rollen om. De moeders blijven achter, terwijl de mannetjes terugkeren naar de zee om eindelijk te kunnen eten. Zodra het warmer wordt keren ook de vrouwtjes met de kuikens terug naar de zee en leren de kuikens te overleven.

Het jaar is 1665. In Delft woont 17-jarige Griet (Scarlett Johansson), dochter van een tegelschilder. Wanneer haar vader door een bedrijfsongeval blind raakt, wordt ze gedwongen om als dienstmeisje in te treden bij de grote schilder Johannes Vermeer (Colin Firth). De perfectionistische meester raakt geïnspireerd door Griet en de twee worden steeds intiemer. Ondertussen moet Griet zich staande houden in Vermeers chaotische gezin met de wispelturige vrouw des huizes. De rijke en huichelachtige Van Ruijven krijgt lucht van de relatie tussen Vermeer en zijn dienstmeid en geeft hem opdracht tot het maken van het 'Meisje met de Parel'. Het wordt een van Vermeers beroemdste schilderijen, maar tegen welke prijs?

'Girl with a Pearl Earring' is het speelfilmdebuut van regisseur Peter Webber en is gebasseerd op de gelijknamige roman van Tracy Chevalier. Dit Engelse historische drama speelt zich af in het Nederland van de 17e eeuw en werd opgenomen in Amsterdam, Delft, Damme en Luxemburg. De film kreeg drie Oscarnominaties, Art Direction (Ben van Os en Cecile Heideman), Kostuums (Dien van Straalen) en Cinematografie (Eduardo Serra). De rol van Griet wordt gespeeld door Scarlett Johansson ('Lost in Translation') en Colin Firth ('Bridget Jones's Diary') speelt de meester Johannes Vermeer.

Mar Adentro - de zee van binnen - is een op feiten gebaseerd drama over euthanasie. Ramón ligt al dertig jaar verlamd in bed terwijl hij verzorgd wordt door zijn familie. Zijn slaapkamerraam is ook zijn enige raam naar de wereld. Hij kijkt uit over de zee waar hij vroeger zoveel ging zeilen. De zelfde zee waar hij tijdens zijn jeugd een vreselijk ongeluk kreeg. Sindsdien is zijn enige doel zijn leven op een waardige manier te beeindigen.
Zijn wereld wordt danig ondersteboven gezet door de komst van twee vrouwen: Julia, de advocate die hem ondersteunt en hem helpt in de juridische strijd om zijn leven naar eigen inzichten te beeindigen, en Rosa, een vrouw uit het dorp die hem er steeds van probeert te overtuigen dat het leven altijd de moeite waard blijft. Beide vrouwen zijn danig van slag door Ramón's indrukwekkende persoonlijkheid en beginnen vraagtekens te zetten bij de principes die zij hun hele leven al aanhangen. Ramón weet dat alleen degene die echt van hem houdt ook degene zal zijn die hem helpt om zijn laatste reis te maken.

De film van de Chileens-Spaanse regisseur Alejandro Amenabar won in 2004 een Golden Globe Award voor de beste buitenlandse film en is genomineerd voor een Oscar.

Mar Adentro: 125 min. / Spanje, Frankrijk 2004 (Alt. titel: 'The Sea Inside')
Regisseur: Alejandro Amenábar
Website: The Sea Inside

Vier oude studievrienden - Joep (politicus), Tom (advocaat), Pieter (ambtenaar) en Maarten (regisseur) - hebben elk hun eigen problemen. In een opwelling van solidariteitsgevoel besluiten ze elkaar uit de brand te helpen. Maarten heeft echter een heimelijke verhouding met de 18-jarige dochter van Joep, die in zijn nieuwe theaterstuk speelt. En als blijkt dat het wankel evenwicht dat zij elk in hun leven gevonden hebben bedreigd wordt, laten ze elkaar vallen en kiezen zij voor hun eigen hachje. De oude vriendschap en hun vroegere verwachtingen blijken niet bestand tegen de tand des tijds en hun eigen zelfzuchtige ambities.

'Cloaca' was een uiterst succesvol toneelstuk geschreven door Maria Goos, schrijfster van de series 'Pleidooi' en 'Oud Geld', en de telefilm 'Familie'. Een verfilming van 'Cloaca' lag voor de hand, waarvoor regisseur Willem van de Sande Bakhuyzen werd aangetrokken ('Oud Geld', 'Familie'). Evenals in het toneelstuk nemen Peter Blok, Gijs Scholten van Aschat, Jaap Spijkers en Pierre Bokma de hoofdrollen voor hun rekening.

De Turkse Cahit Tomruk is een 40-jarige gedesillusioneerde alcoholist, die het leven meer dan zat is. Hij rijdt zijn Ford Granada met volle vaart tegen een betonnen muur, maar overleeft dit. In het ziekenhuis ontmoet hij Sibel, een jong meisje dat ook al een zelfmoordpoging achter de rug heeft. Zij wil vooral ontsnappen aan de strenge regels van haar conservatieve Turkse familie. Om dit te bereiken trouwen Cahit en Sibel formeel en ze delen samen een flat. Sibel wil echter wel een onafhankelijk seksleven. Cahit neemt dat aanvankelijk goed op, maar wordt dan jaloers.

De Duitse speelfilm 'Gegen die Wand' won op het Filmfestival van Berlijn in 2004 de prestigieuze Gouden Beer. In eigen land trok de film in de eerste week maar liefst 80.000 bezoekers, een ongekend groot aantal voor een kleinere release. Tegelijkertijd met de succesvolle uitbreng in Duitsland blijkt te film voor nogal wat onrust te hebben gezorgd. Zo werd de Turks-Duitse hoofdrolspeelster Sibel Kekilli in Turkije met de dood bedreigd, nadat een bericht verscheen dat zij vroeger een pornoster was. Bij de première van de film in Turkije werden dan ook exceptionele veiligheidsmaatregelen getroffen.

Werd de allochtone medemens in Nederlandse films tot voor kort ingezet als politiek correcte schermvulling, met het succes van 'Shouf shouf habibi!' zal dat wel veranderen. Ook bij onze Oosterburen dringt de multiculturele samenleving door in de bioscoopzaal, alhoewel het bij vlagen zwartgallige 'Gegen die Wand' beduidend minder feel-good gevoelens losmaakt.

De personages zijn dan ook geen troetelallochtonen: Cahits nihilisme, veroorzaakt door de voortijdige dood van zijn vrouw, zorgt ervoor dat hij slechts troost vindt in de fles. Sibels zelfdestructieve neigingen worden duidelijk in haar dwangmatige gezaag in haar eigen armen.

Toch vinden deze twee verloren zielen elkaar, en delen ze voor een korte tijd een oase van geluk. Als Cahit echter een afgewezen minnaar van Sibel neerslaat nadat deze hem het bloed onder zijn nagels vandaan heeft gehaald, slaat het noodlot wederom toe. En dit is helaas ook het punt waarop de film aan vaart verliest. Cahit verdwijnt voor een lange tijd van het scherm en hoe charismatisch en fotogeniek Sibel Kekilli wel niet is, ze weet niet op eigen kracht de film te dragen. Dit zorgt ervoor dat regisseur Faith Akin nogal overdreven dramatische gebeurtenissen moet laten plaatsvinden om de film niet helemaal vast te laten lopen, en dat doet de geloofwaardigheid geen goed. Als Cahit weer opduikt, stijgt het niveau van het geheel weer een beetje, maar de intensiteit van het begin wordt niet meer geëvenaard.

Ondanks de bij vlagen te theatrale gebeurtenissen weet 'Gegen die Wand' echter wel te overtuigen, dankzij het fenomenale spel van Birol Ünel en Sibel Kekilli. De oplaaiende passie tussen hun beiden is uitermate bevlogen in beeld gebracht, terwijl je met pijn in je hart ziet dat hun relatie alleen maar stuk kan lopen.

Daarnaast moet er zeker ook een pluim uitgedeeld worden aan regisseur Fatih Akin, die niet alleen zoveel uit zijn acteurs weet te halen, maar die tevens met 'Gegen die Wand' aantoont dat hij een heel aardig script kan schrijven, een goed oog heeft voor mooie locaties en bevlogen, geïnspireerde films kan maken. Ook de muziekkeuze is erg geslaagd, niet alleen passen de gekozen nummers bijzonder goed bij de film, maar ook bij de personages.

Behalve Akins iets te actieve voorliefde voor het grote gebaar valt er weinig op 'Gegen die Wand' aan te merken. Liever een film die recht uit het hart komt van een getalenteerde filmmaker die wat schoonheidsfoutjes vertoont, dan een lusteloos compromiswerkje waarbij alles op zijn plaats valt. Zowel op het grote doek als op het kleine scherm is 'Gegen die Wand' zeker de moeite waard.